Το Αηδόνι και το χελιδόνι

 

Το Αηδόνι που Φοβόταν το Κλουβί

(Ελεύθερη διασκευή πάνω στον μύθο του Αισώπου)

Η συνάντηση στο δάσος

Τα χιόνια είχαν λιώσει στο βουνό και τα ρυάκια κελάριζαν  κατεβαίνοντας στον καταπράσσινο κάμπο. Τα χαμομηλάκια στους πρόποδες μοσχοβολούσαν και οι παπαρούνες έγερναν στο απαλό ανοιξιάτικο αεράκι.  Το  χελιδόνι του μύθου μας πετούσε χαρούμενο και έννοιωθε σαν να ξυπνούσε η γη από τον βαθή χειμωνιάτικο ύπνο της. Τότε, πλησίασε στο μεγαλύτερο δέντρο του δάσους και άκουσε την πιο γλυκιά μελωδία του κόσμου. Ήταν ένα αηδόνι που τραγουδούσε ολομόναχο πάνω σε ένα κλαδί.

Το χελιδόνι σταμάτησε σε ένα κλαδί  και το κοίταξε με απορία.

 — «Γιατί κάθεσαι εδώ στις ερημιές, καλό μου αηδόνι;» ρώτησε το χελιδόνι. 

«Δεν βλέπεις εμένα; Εγώ ζω μαζί με τους ανθρώπους! Φτιάχνω τη φωλιά μου κάτω από τις στέγες των σπιτιών τους, εκεί που έχει ζέστη και φασαρία. Έλα κι εσύ μαζί μου, να σε θαυμάζουν όλοι!»

Το αηδόνι σταμάτησε το τραγούδι του. Τα μάτια του έλαμψαν από μια παλιά λύπη. 

 «Αχ, φίλε μου χελιδόνι», απάντησε σιγανά. «Εσύ βλέπεις τη ζεστασιά της στέγης, αλλά εγώ βλέπω τα κάγκελα που κρύβονται πίσω της».

Το χελιδόνι απόρησε. — «Δεν καταλαβαίνω, τι εννοείς;»

«Έχω πικρή πείρα», συνέχισε το αηδόνι. «Κάποτε, οι άνθρωποι μαγεύτηκαν από τη φωνή μου. Όμως, αντί να με αφήσουν να τραγουδώ ελεύθερο στο δάσος, με έπιασαν και με έκλεισαν σε ένα χρυσό κλουβί. Εκεί, ο ουρανός μου ήταν μικρός και τα φτερά μου δεν άνοιγαν πια. Από τότε, ορκίστηκα πως δεν θα ξαναπλησιάσω. Προτιμώ την ησυχία της ερημιάς, αρκεί να μπορώ να πετάω όπου θέλω».

Συζήτηση
Τι μας διδάσκει η ιστορία 

Αυτός ο μικρός μύθος μας τονίζει  κάτι πολύ σημαντικό:

Ο καθένας έχει τη δική του ιστορία: Μια συμπεριφορά που μας φαίνεται «περίεργη» (όπως το να προτιμά ένα παιδί τη γωνιά του αντί για την παρέα), συχνά κρύβει μια εμπειρία που το φόβισε.

Η ελευθερία είναι το πολυτιμότερο αγαθό: Για να ανθίσει ένα ταλέντο (όπως το τραγούδι του αηδονιού), χρειάζεται χώρο και ασφάλεια, όχι περιορισμό.

Σεβασμός στα όρια: Το χελιδόνι δεν πίεσε το αηδόνι. Κατάλαβε τον φόβο του. Έτσι κι εμείς, ως παιδαγωγοί και γονείς, πρέπει να περιμένουμε το «αηδόνι» μας να νιώσει έτοιμο να πλησιάσει τη «στέγη» μας.

Δραστηριότητες

Οπτική διάκριση

Χρωμοσελίδες